يوه نوې لار

The Mirror and Saved by Grace 28:01 عبدالله د خپل ګاونډى د سخاوت تعريف کوى او وائى چې خدائ پاک دې ورله برکت ورکړى، کۀ جنت ته تلل زمونږ په ښو کارونو باندې وى نو دا خو داسې ده لکه چې مونږ خدائ پاک سره يوه سودا کوو، او غواړو چې د خپلو نېکو کارونو په بدل کښې جنت راکړى. يو شاعر وئيلى دى، "مونږ ته د خدائ پاک د کلام د شيشې ضرورت دے چې مونږ ته زمونږ حقيقت وښائى."

A Speck in the Eye 28:00 عبدالله د سترګې د خسڼى په وجه تکليف کښې دے. زيارت ګُل ورته وائى چې ګناه د دې خسڼى په شان ده، چې مونږ پرې خپل ځان ناغرضه کړے وى او بيا د دې په وجه ډېر تکليف کښې شو، نو پکار دى چې دا خسڼے وباسو. په شروع کښې ګناه وړه وى خو بيا ورو ورو زياتيږى او په آخر کښې زمونږ د مرګ سبب شى، خو خدائ پاک مونږ د خپل رحم په وسيله د ګناه نه بچ کوى.

Family of Abraham 28:01 عبدالله او زيارت ګل دې سره اتفاق کوى چې خاندان مونږ له شناخت راکوى، او مونږ په خپل خاندان کښې محفوظ يو. مسلمانان، يهوديان، او عيسايان ټول دا منى چې حضرت ابراهيم د هغوئ پلار دے. خدائ پاک هغه غوره کړو چې په زمکه ټولو خاندانونو له برکت ورکړى، خو خدائ پاک د عيسى مسيح په وسيله چې د حضرت ابراهيم د نسل نه راغلو يوه نوې د ايمان نه ډکه کورنۍ جوړوى او مونږ ټول د روح په وسيله رايوځائ کوى.

Family Adoption – Part 2 28:01 زيارت ګُل بيا د خاندان او د ماشومانو د برکت باره کښې خبرې کوى، او وائى چې څنګه يتيمانان د مور پلار د مينې نه بغير په تکليف او سختو حالاتو کښې وى. خدائ پاک غواړى چې زمونږ آسمانى پلار جوړ شى او هغه مونږ خپل روحانى بچى جوړول غواړى. مونږ د عيسى مسيح په وسيله او په هغۀ باندې ايمان راوړلو سره د خدائ پاک په کورنۍ کښې شاملېدلے شو. ځکه چې صرف د عيسى مسيح په وسيله مونږ خدائ پاک خواته تلے شو.

Family Adoption – Part 1 28:01 عبدالله د خپل ترور زوئ خبرې کوى، څوک چې بې اولاده وو خو بيا ورله يوه کورنۍ خپل زوئ ورکړى. خدائ پاک ټول خلق جوړ کړل او هر يو کس يې د خپل نسل په مطابق جوړ کړو، خو د ګناه په وجه مونږ د خدائ پاک نه جدا شو، اوس مونږ له بيا پېدا کيدل پکار دى او د خدائ پاک په روحانى کورنۍ کښې شاملېدل پکار دى.

Family Inheritance 27:59 عبدالله او زيارت ګُل د يو سړى د مرګ خبره کوى، او د هغۀ د زامنو په زمکه باندې جګړه وه. ميراث د پلار د طرف نه تحفه وى، خو عبدالله د هغه زمکې خبره کوى چې وروڼو په کښې ديوال ووهلو او دشمنى ترې جوړه شوه. په ميراث کښې مونږ ته د پلار نيکۀ آدم نه مرګ ملاو شوے دے، خو مسيح د خپلې وينى په وسيله مونږ له د هغه بې‌فائدې ژوندون نه خلاصون راکړو.

Family Line – Part 2 28:01 يو ځل بيا عبدالله او زيارت ګُل د خاندان او د نسب نامې په حقله خبرې کوى. او وائى چې مونږ ټول خدائ پاک په خپل صورت پېدا کړى يو، زمونږ پلار نيکۀ آدم وو، چا چې ګناه وکړله، او هغه ګناه په مونږ ټولو اثر وکړو او مونږ ګناهګار شو. خو زمونږ د پاره اُميد موجود دے، مونږ بيا پېدا کيدے شو، او يو نوے روح حاصلولے شو او د خدائ پاک بچى جوړېدلے شو.

Family Line – Part 1 28:00 عبدالله او زيارت ګُل دې سره اتفاق کوى چې خاندان هغه وى په کوم کښې چې ستا تعلق وى، هغوئ تا قبلوى، او تۀ هغوئ قبلوې. څۀ خاندانونه د خپل ميراث په حقله خبرې کوى. خو اوس سوال دا پېدا کيږى چې يو کس يا خاندان په څۀ وجه خاص او د اهميت وړ جوړيږى، نو زيارت ګُل دا وائى چې خدائ پاک بنى آدم په خپل صورت جوړ کړو، او داسې کولو سره يې مونږ له عزت راکړو.

Family Honour Part 2 28:01 زيارت ګُل د يو سړى قيصه کوى چې د هغۀ دوه ښځې وې خو دويمه ښځه يې ډيره خوښه وه. وړُمبۍ ښځه چې په زړۀ کښې يې حسد وو، هغې غلطه افواه خوره کړه چې دا دويمه ښځه بې وفا ده. دا الزام دومره خراب وو چې خاوند يې د خپل عزت ساتلو د پاره هغه دوېمه ښځه ووژله. نو دغه شان مونږ هم د خدائ پاک نه لرې شو او د هغۀ په نظر کښې شرمنده شو، خو هغۀ بيا عيسى مسيح راولېږلو چې زمونږ شرم لرې کړى او په ګناه مو پرده واچوى.

Family Honour Part 1 28:00 عبدالله يوه قيصه شريکوى چې څنګه د هغۀ ورارۀ بهر ملک ته تلے وو، او اوس واپس راروان دے، او دا افواه خوره ده چې هغۀ هلته ډېر خراب ژوند تېرولو، او هغه د خپلې کورنۍ د پاره د شرم باعث ګرځېدلے دے. د ورارۀ کور ته په راتلو باندې پابندى لګېدے شى، رد کيدے شى، خو زيارت ګُل ورله مشوره ورکوى چې هغوئ دې داسې ونۀ کړى. مونږ د خپلې ګناه په وجه خدائ پاک رد کړو، نو هغۀ هم مونږ رد کړُو، خو هغه مونږ له واپس بلنه راکوى.

Covering – Part 3 28:00 عبدالله د خپلې مور خبره کوى چې هغه څنګه په يو وخت کښې د خپلې لور د ناروغۍ په وجه ډېره غمژنه وه، هغې دا دعا کوله چې، "زۀ ستا دردونه او ستا ناجوړتيا دې په ما راشى، ستا په ځائ دې زۀ ناجوړه شم." ملګرے وائى چې څنګه مسيح زمونږ ټولې بيمارئ او ګناهونه په خپل ځان واخستل او زمونږ په ځائ په سولۍ مړ شو. نو خدائ پاک په دې طرېقه زمونږ ټول دردونه او ګناهونه پټ کړل.

Covering – Part 2 28:01 زيارت ګُل بيا د پردې په حقله کښې خبرې کوى او يوه قيصه شريکوى چې يو ښځه او خاوند د خپل جرم د پټولو د پاره په خپلې نوکرې الزام ولګوى او هغه قېدخانې ته وليږى. خو د هغوئ په زړۀ کښې دا يره وى چې هسې نه هغه حقيقت بيان کړى او د دوئ جرم ښکاره نۀ شى. دغه شان مونږ سوچ کوو چې تر څو زمونږ ګناهونه پټ وى، نو مونږ محفوظ يو، خو کۀ ښکاره کړے شى، نو مونږ به وشرميږو. بيا مونږ په نورو الزام لګوو او يا د خپلو ګناهونو

Covering – Part 1 28:01 عبدالله او زيارت ګُل د خپلو ورېرو د پردې کولو په حقله خبرې کوى، ځکه چې د يوې عمر درې کاله دے او بله څلور کلنه ده، او د پردې باره کښې نور داسې ډير خيالونه يو بل سره شريکوى. په ځينو معاشرو کښې د حيا او پردې ډېر خيال ساتلے شى، خو د مغرب په فلمونو کښې نۀ حيا شته او نۀ اخلاق. پرده بدن پټ ساتى. دغه شان مونږ کوشش کوو چې خپل بد کارونه پټ وساتو، لکه د آدم او حوا، خو خدائ پاک هر څۀ ګورى. هغۀ نه هيڅ هم پټ نۀ

Cleansing – Part 2 28:00 عبدالله او زيارت ګُل د يو معذوره ماشوم په حقله خبرې کوى چې څنګه هغۀ سره د نورو نه مختلف سلوک کېږى، تر دې چې د هغۀ مور پلار هم په هغۀ شرميږى. او دغه شرم د هغه معذوره ماشوم د پاره لکه د يو جزام په شان جوړ شى چې د هغۀ وجود خورى او بيا نورو ته هم لګېدے شى، خو زمونږ زړۀ ته جذام لګېدلے دے، او دا صرف د مسيح په وينه پاکېدے شى.

Cleansing – Part 1 28:01 عبدالله او زيارت ګُل د ناپاک والى په حقله خبرې کوى، او دا وائى چې د لاسونو او د پښو وينځل زمونږ زړونه نۀ پاکوى. د يو پيالۍ د بهر نه وينځل هغه د دننه نه نۀ پاکوى. عيسى مسيح مونږ ته دا ښودنه کوى چې څۀ د انسان د زړونو نه راوځى، زناکارى، کينه، دروغ وغيره، هغه مونږ ناپاکه کوى.

Disease of Self-Blindness – Part 2 28:01 عبدالله او زيارت ګُل يو ځل بيا د باطنى ړوندوالى په حقله خبرې کوى. زيارت ګُل د يو حاجى قيصه کوى چې يو مزار يې جوړ کړے وو او د هغې ليدلو له لاړو. هغه هلته سملاستو، او سوچ يې کولو چې هغه څومره بد سړے وو، خو په خدائ پاک يې الزام لګولو چې هغۀ داسې جوړ کړے دے. د هغۀ سر کاڼى سره ولګېدو او هلته مړ شو. مونږ دې دا ومنو چې مونږ هيڅ هم نۀ يو، دومره لوئ نه څومره چې مونږ ځان ګڼو.

Disease of Self-Blindness – Part 1 28:01 عبدالله او زيارت ګُل خبرې کوى چې مونږ ټول په يو بل تنقيد کوو او دا تنقيد لکه د هغه بيمارۍ په شان دے، چې په ټول کلى کښې خواره شوې وى او د ټولو سترګې ئې ناروغه کړې وى، خو هغوئ دا بيمارى نۀ ګڼى بلکه سوچ کوى چې ټول خلق همداسې دى. هغوئ ته مسله نۀ ښکارېده. يشعياه نبى سره د خدائ پاک رويا وه، او هغۀ ته دا احساس وشو چې خدائ پاک څومره مقدس وو او هغه پخپله څومره ګناه ګار وو.

Courtesy and the Tongue 28:01 زيارت ګُل د "ملا نصرالدین" يوه قيصه کوى کوم چې دا ښودنه کوى چې زمونږ لفظونه د حقيقت نه څومره مختلف دى. عبدالله او زيارت ګُل خبرې کوى چې لفظونه، حقيقت، زړونه، او خيالونه د پټو په شان دى، کله کله دا په غرونو تقسيم کړے شى، او ځينې وخت د ديوال په ذريعه تقسيم کړے شى. يواځې مسيح زمونږ د ټولو پټو او زړونو نه خبر دے، او مونږ پاکولے شى.

Courtesy and hypocrisy 28:00 عبدالله او زيارت ګُل يو بل سره دعا سلام کوى، او بيا په دې خبرې کوى چې حقيقى احترام کول څومره ښۀ وى، خو د دروغو ادب او چاپلوسى هسې خبرې دى. مونږ هم خدائ پاک سره داسې کوو، لکه څنګه چې عيسى مسيح د دوو کسانو مثال بيان کړو چې دعا يې کوله.

Punishment 28:01 د عبدالله زوئ په يو واقعه کښې ملوث دے او عبدالله د دې ذمه وارى نۀ اخلى. زيارت ګُل د يو امپراطور زړه قيصه کوى چې هغۀ به په بزدلانه طريقه د خپلو ګناهونو سزا نورو له ورکوله. دا ښودنه کوى چې ذمه وارى زمونږ د ژوند يوه حصه ده، او مونږ به د خپلو کارونو او عملونو جواب ورکوو. مونږ ټولو ګناه کړې ده، خو عيسى مسيح زمونږ په ځائ مړ شو.

Hospitality – Part 4 28:00 زيارت ګُل د خفګان په باره کښې خبره کوى، هغه وائى چې مونږ ټولو خدائ پاک خفه کړے دے، خو کله چې مونږ د هغۀ دشمنان وو نو بيا هم هغۀ مونږ له د آسمان نه د ژوندون روټۍ راکړه. عبدالله ته دا احساس وشو چې د عيسى مسيح په قربانولو خدائ پاک زمونږ د پاره څومره لوئ کار وکړو نو بيا هغۀ د خدائ پاک نه معافى وغوښتله.

Hospitality – Part 3 28:01 د عبدالله رشته دار هغۀ کره يو څو ورځو دپاره راغلے وو، او بيا د هغه ځائ نه خپل کلى ته لاړو چې خپله زمکه واپس واخلى. نو هغۀ د خپل ورور د پټى نه د اوبو وله خپل پټى ته واړوله، او غټ جرم يې وکړو ځکه چې هغۀ د هغوئ رزق خوړلے وو او بيا يې د هغۀ د مېلمستيا سپکاوے وکړو. زيارت ګُل وائى چې مونږ ټولو د خدائ پاک برکتونو ته سپک کتلى دى، او خدائ پاک سره مو خيانت کړے دے.

Hospitality – Part 2 28:01 د ډيرو مېلمونو راتګ او د هغوئ غوښتنه پوره کول هم ستړے والے پېدا کوى. رواج نورو سره دشمنى هم پېدا کولے شى، نو ښۀ هرکلے د ښۀ روټئ نه غوره دے. په کلام مقدس کښې د يو کوربه مثال بيان شوے دے، چا چې مېلمانۀ رابللى وى خو هغوئ را نۀ شى، نو هغه نوکر وليږى چې نور خلق په مِنت سره راولى کۀ هغه هر څوک وى، کۀ خواران، شل ګوډ او ړاندۀ هم وى. خدائ پاک هغه کوربه دے.

Hospitality – Part 1 28:01 عبدالله او زيارت ګُل د مېلمنو باره کښې خبرى کوى چې د مېلمنو راتګ يو برکت دے، نه چې يو رواج يا فرض. په روحانى طور مونږ ټول د هغه مسافرو په شان يو څوک چې تږى، وږى او ورک شوى وى، او د خوراک او پناه ورته ضرورت وى، او خدائ پاک چې لوئ کوربه دے، هغه مونږ له په خپله مېلمستيا کښې بلنه راکوى چې هغۀ سره وخورو وڅښو.

The Individual 28:01 د عبدالله د کورنئ نه يو ځوان هلک د قبيلې دشمنانو وژلے وو. عبدالله او زيارت ګُل دا خبرې کوى چې د بدل يا د انتقام اخستلو به څنګه مخ نيوے کوى. د بدل اخستلو رسم و رواج ماتول مخالفت جوړولے شى او د خاندان نه د جدايئ سبب جوړېدلے شى. آيا مونږ د يرې غلامان يو او که د خدائ پاک بچى جوړيدے شو؟

Honour – Part 2 28:01 زيارت ګُل د عبدالله دپاره د برکت دعا وکړى او هغۀ ته وائى چې د ټولو نه خوږ لفظ اورېدل "شاباش" دے، په ځائ د دې چې ټوقې او مسخره راپورې وشى. که چرې زمونږ ټول رازونه ښکاره شول نو مونږ به شرمنده شو، خو د مسيح په قبلولو سره مونږ د خدائ پاک بچى جوړېدلے شو، او هغه غواړى چې مونږ له د خپل ځان په شان عزت راکړى.

Honour – Part 1 28:01 عبدالله د يو کليوال سړى خبره کوى څوک چې د يو اهم کس کردار ادا کوى. زيارت ګُل خبره کوى چې څنګه هغۀ يو مالداره سړى له کلام مقدس ورکړو او کله چې هغۀ دا ولوستل چې، "يو غريب به د شهزاده سره کښېنى"، نو هغه خفه شو. هر څوک د عزت او احترام حقدار دى، خو د خدائ پاک په وړاندې مونږ ټول غريبانان يو. خو د حيرانتيا خبره ده، چې هغه مونږ ټولو سره مينه کوى.

Truth sets you free (Freedom Part 3) 28:01 د عبدالله کشر ورور د سبق دپاره ښار ته روان دے. زيارت ګُل وائى چې تعليم ښۀ وى خو دا د هر څۀ حل نۀ دے، مونږ ټول د ګناه په دلدل کښې ډوب يو. څنګه چې شيشه مونږ ته زمونږ حقيقت ښائى نو دغه شان عيسى مسيح ته کتل دا څرګندوى چې زمونږ زړوړنه څنګه دى، او بله چې هغه زمونږ زړونه د ګناهونو نه پاکوى.

Aware of slavery (Freedom Part 2) 28:01 که مونږ ښۀ يو نو مونږ ولې هغه کارونه کوو کوم چې غلط دى؟ او مونږ ولې هغه کارونه نۀ کوو کوم چې مونږ له کول پکار دى؟ عبدالله او زيارت ګُل بيا د آزادئ په حقله خبرې کوى او دا وائى چې د انسان د ګناه فطرت نه آزادېدل ولې دومره مشکل دى. دا داسې ده لکه چې مونږ د خپلو خواهشاتو غلامان يو، د هغه څيزونو غلامان يو کوم چې مونږ غواړو. د دې ګناه د غلامئ نه د آزادى حاصلولو دپاره مونږ ته د هغه کس ضرورت دے څوک چې د مخ

Longing for Freedom (Freedom Part 1) 28:01 زيارت ګُل او عبدالله د آزادۍ په باره کښې خبرې کوى. هغوئ وائى مونږ ټول په خپله خوښه تلل غواړو. ډير په کښې د آزادۍ دپاره مغرب ته لاړل خو بيا هلته هم د پېسو په وجه مالى مشکلاتو کښې راګېر شول. مسيح فرمائى، "تاسو به په حقيقت پوهه شئ او حقيقت به تاسو آزاد کړى."

The Problem of Boasting – Part 2 28:00 د دوايانو دوکاندار دا وښودل چې هغه هميشه غلط نۀ وو. زيارت ګُل وئيل، "کله چې مونږ په تکليف او خفګان کښې يو"، نو زمونږ اوښکې د کمزورئ نښه نۀ وى. مونږ کوشش کوو چې خپل احساسات پټ کړو، او دروغ وايو ځکه چې مونږ يريږو، او دا زمونږ د پاره يو دروند بوج وى. مسيح فرمائى، "ما له راشئ، زۀ به تاسو له آرام درکړم." نو مونږ له هم داسې راتلل پکار دى څنګه چې مونږ يو.

The Problem of Boasting – Part 1 28:01 عبدالله خپل ملګرى زيارت ګُل له ملاقات د پاره لاړ شى، او ورته د دوايانو د دوکاندار په حقله شکايت کوى چې هغه داسې وائى لکه چې هغۀ ته د هر څۀ پته وى. ملګرے دا وئيل غواړى چې مونږ ټول د نورو خلقو په مسلو کښې خپلې مشورې ورکول خوښوو. مونږ داسې ظاهروو چې په ظاهر څومره ښۀ او هوښيار يو خو دا نۀ څرګندوو چې زړونه مو څنګه دى. ملګرے وائى چې هغه د مسيح په ښۀ لار باندې تلل خوښوى.

The Problem of Jealousy (hisadat) 28:01 عبدالله بيا راشى، او دا ځل د هغۀ ښځې خپلې ګاونډۍ سره جنګ کړے وى ځکه چې هغې ورسره حسد لرلو. حسد په مونږ کښې حرص پېدا کوى چې د نورو خلقو په شان شو د چا سره چې زمونږ نه ډير څۀ وى، يا زمونږ نه ښۀ وى. مونږ ته د يو نوى زړۀ ضرورت دے، او صرف مسيح په دې بدلون کښې زمونږ مدد کولے شى.

The Need to Repent 28:01 عبدالله بيا د ملاقات دپاره راشى، او هغوئ په دې حقله خبرې کوى چې مريدان څنګه يو بل نه مختلف وُو، خو بيا هم هغوى توبه وکړله، او خپلې لارې يې پرېښودې، تر دې چې "ښو هم"، خپل زړونه يې بدل کړل. مونږ له پکار دى چې خپل ځان کښې بدلون راولو، خپله رويه بدله کړو، او نورو سره نفرت کول او په هغوئ الزامونه لګول پرېږدو.

A Need to Change 28:01 عبدالله او ورور به يې هر وخت جګره کوله نو عبدالله د زيارت ګُل نه مشوره اخلى. زيارت ګُل ورته ووئيل، "تۀ په ځان کښې بدلون راوله"، ځکه چې عيسې مسيح مختلف قسمه خلق غوره کړى دى چې ځينې په کښى د يو بل ډير خلاف وو. کله چې خلق عيسى مسيح پسې ځى، نو د هغوئ ژوند بدل شى، هغوئ توبه کوى، او يو بل سره مينه کول زده کوى.

Episodes

Recommended

—